مرد معمولی

تیغه یک گیاه به برگ پائیزی گفت :

هنگام افتادن چه سر و صدایی میکنی ! همه رویاهای زمستانی مرا به هم میریزی .

برگ برآشفت و گفت :

ای فرومایه فرونشین ! موجود بی آواز و بد خلق ! تو در هوای بالا زندگی نمی کنی و از صدای آواز چیزی نمی فهمی .

آنگاه برگ پائیزی روی زمین خوابید و به خواب رفت . چون بهار رسید باز بیدار شد – و یک تیغه گیاه بود .

هنگامی که پائیز آمد و خواب زمستانی او را فرا گرفت و برگ ها از همه جا روی او میریختند زیر لب با خود می گفت :

وای از دسـت ایـن بـرگـهای پائیزی ! چه سر و صدایی می کنند ، همه رویاهای زمستانی مرا به هم می زنند .

                                                      پیامبر و دیوانه