چنته خالي ، پز عالي ...

گاهي پيش خودم فكر ميكنم مردك ، نه چيزي در چنته داره نه ذره اي عقل در سر !!!

فقط به مقدار بسيار زياد ادعا داره !!!

هميشه از جماعت متدين و خشكه مذهب فراري بودم ، الان بيشتر از هميشه ...

شب يلدا ...

شب يلدا ، پدري كه در جمع خانواده حافظ مي خواند ...

هر که شد مَحرَمِ دل در حرم یار بماند               وآن که این کار ندانست در انکار بماند
اگر از پرده برون شد دل من، عیب مکن!            شُکر ایزد که نه در پردهٔ پندار بماند
صوفیان واسِتُدند از گرو مِی همه رَخْت              دَلق ما بود که در خانهٔ خَمّار بماند
محتسب شیخ شد و فِسق خود از یاد ببرد!        قصهٔ ماست که در هر سر بازار بماند
هر می لعل کز آن دست بلورین ستدیم              آب حَسرَت شد و در چشم گُهربار بماند
جز دل من کز اَزَل تا به ابد عاشق رفت              جاودان کس نشنیدم که در این کار بماند
گشت بیمار که چون چَشم تو گردد نرگس          شیوهٔ تو نشدش حاصل و بیمار بماند!
از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر                 یادگاری که در این گنبد دَوّار بماند
داشتم دَلقی و صد عیب مرا می‌پوشید             خِرقهْ رهنِ مِی و مُطرب شد و زُنّار بماند
بر جمال تو چنان صورت چین حیران شد             که حدیثش همه جا بر در و دیوار بماند
به تماشاگه زلفش دل حافظ روزی                    شُد که بازآید و جاوید گرفتار بماند

كلماتي كه زماني نرم تر از موم بر لبانت جاري بود حالا ناخوانا هستند ، دستهايي كه زماني با آهن و فولاد سر و كار داشتند حالا وقتي مي خواهد ديوان حافظ را ورق بزند مي لرزند ....

هيچ چيز مثل قبل نيست ، هيچ چيز .

آغاز هفتمين دهه زندگي ات مبارك پدرم ....