مرد معمولی

سلام گيله مرد ، نميدونم چجوري بايد شروع كنم ، حالا كه جاي عسل بانو خاليه ، چجوري ميتونم توي چشمهات نگاه كنم ، چشمهايي كه هميشه ميخنديد ، مخصوصاً از وقتي كه عسل بانو همراه زندگيت شد ...

وقتي شنيدم عسل بانو ديگه بين ما نيست ، از ته دل گريه كردم ولي هيچكس اشكم رو نديد ...

ياد روزهايي افتادم كه با هم ميرفتيم ماهيگيري ، يادته ؟ تابستون ها وقتي ميومديم شمال ، همه مردها رو بسيج ميكردي كه بريم ماهيگيري ، بعد ما رو ميبردي جايي كه هيچوقت نتونستيم ماهي بگيريم ، ما هم كه بي خبر از همه جا ، بعدها فهميديم كه به قول پدر پادشاه قلاب گيله مرد جاي ديگه گير كرده ...

يادته وقتي همه فهميدن چقدر خنديدم ؟؟؟ روز عروسيت يادته ؟ بزرگترين نگراني ما اين بود كه كي ميخواد جشن رو گرم نگه داره ، آخه توي همه مهموني ها ، چه فاميل نزديك و چه دور ، تو بودي كه بودنت رنگ ديگه اي به جشن ميداد ...

نميدونم چرا ، چرا اون بيماري وحشتناك بايد سراغ عسل بانو بياد ، اوني كه آزارش به هيچ كس نرسيده بود ، مثل خودت هميشه لبخند ميزد ، هميشه مراقب اطرافيان بود ، همه رو دوست داشت ....

مطمئناً رفتن عسل بانو براي تو خيلي عذاب آوره ولي مطمئن باش براي ما هم تحمل درد نبودنش خيلي راحت  نيست...

اين كه گيله مرد بدون عسل بانو اون گيله مرد سابق نيست ، رفته توي خودش ، قيد همه چيز رو زده ، بدجوري اذيتم ميكنه ، به قول خودت عاشقي بد درديه ...

نميدونم چجوري بايد باهات همدردي كنم ، نميتونم توي چشمهات نگاه كنم ، حتي فكر ديدن چشمهاي غمزده تو ، چشمهايي كه هميشه شاد بود ، دلم رو به درد مياره ...

فقط ميتونم بگم متأسفتم گيله مرد ...

پ . ن : گيله مرد و عسل بانو شخصيت هاي كتاب " يك عاشقانه آرام " نوشته نادر ابراهيمي هستند ، كه البته عسل بانو آذري بود ، شايد بهتر بود براي اين پست از گيله مرد و گيله زن استفاده ميكردم ولي به نظرم براي همچين عاشق و معشوقي بهتر بود كه از " يك عاشقانه آرام " نادر ابراهيمي كمك بگيرم  ...